Pero, wala na akong magagawa. Nagtiwala na lang ako na lilipas din ang lahat. At kung nagawa kong magpanggap na maayos lang lahat dati, kakayanin ko rin dito. :)) Saka naisip ko pwede namang magpahinga, hindi naman nila ako iiwan. :))
Tapos, akala ko noong una ay lupa-lupa ang lalakaran. Alam mo 'yun, bundok talaga at magte-trekking talaga kami. Hindi pala. Hihi. May hagdan, sementado. May railings at mga pahingahan spot pa. :p
May sumama sa aming bata, si Brando, nagtitinda ng mga tubig at energy drinks. Kasama rin 'yung aso niyang si Brownie. :D Sagot niya rin ang kwento at pagkuha ng mga pictures sa amin. Halos araw-araw niya raw ginagawa ang pagpanhik-panaog sa Mt. Tapyas para makapagtinda ng mga inumin sa mga turistang umaakyat dito. Ginagawa niya ito pagkatapos ng klase niya. Ang galing lang eh, ang bigat na nga ng bitbit niya pero sobrang lakas niya at parang hindi napapagod. Oh well, nasanay na rin naman kasi siguro siya. Kumbaga na-train na nang husto ang katawan niya sa ganoong trabaho. Nakakainggit. Dami nagiinarte sa Manila sa mga lakad-lakad at kahit sa kabilang kanto lang, magtataxi pa. :p
![]() |
| Jomai: Peace!! :D Si Brando 'yung batang nasa kaliwa ni Jomai. :)) |













